Bugün resimlerine baktım gizlice.
Farklı zamanlara yol aldım,
O cansız,suskun karelerin her zerresinde.
İstanbul’da boğaz sefamız mı,
Eminönü’nde balık ekmek molamız mı daha güzeldi
Bilemedim…

Ağladım yüreğimi ortaya sererek
Bugün.
Hayıflanmadım aşk denen betere
Sen bavuluna koydun hatıraları,
Gittin.
Ben suretini yolculadım çaresizce …

Özlem sardı dört bir yanımı birtanem,
Yanık sanki etimin her yeri
Öyle batıyor sensizlik.
Hangi meşgale unuttursun yüzünü
Ya da
Kime gideyim anlatmak için yılları?
Yok işte merhemi...

Ben senli sevdalardan kader yapmışım da kendime
Ayrılık koymamışım harcına,
Saplı bıçaklarla yaşamak ta neymiş
Ölesiye .
Alışamam ki
Delisin!

Bir yanım felç şimdi,durgun.
Yıkıntılarımı kaldıramadı bedenim
Hayatımda eksik bir şeyler var:
Aşk bitti,
Aşk yol aldı başka diyarlara
Sensizliği yadigar bıraktı acıyan kalbimi hiç düşünmeyerek!
Varacağın yeri ise kaybettin
Savrulduk bil ki
Alaboralarla çok uzaklara
Şimdi istesem de dönemezsin...

Söylenmemiş sözlerimle veda ediyorum kaç bahara
Ve kaç baharda seni izliyorum!

Yağmurlar tanık olmuş iç çekişlerime,
Acı gem vurmuş nefsime
Yoruldum
Çok yoruldum ama
Yine de sen diyor hücrelerim!
Eğer ki
Bir elveda dinledirecekse ruhumu
Yok olunca yaşanmışlıklar
Hafızamdan silinecekse eğer
İstemiyorum
Bırak kalsın

Yanmak daha güzel sensizlikle...


Tuğçe Köseoğlu