sevdam bana ağır geliyor
kaldıramıyorum artık
sakladığım nedenlerimi
aşamadım bir türlü
umuduma tuzak engellerimi
sözlerin keskin bıcak gibi
parcalıyor tüm hayallerimi


alışamadığım naz ile
uyanırken sensizliğime
an içinde saklanır
bazen de korkarım
sensiz nefes alamam diye
ama işte
büyümez bir çocuğum halen
yalın ayak taşlarda gezinen
salıncakta haylazca çoşan
üşüdüğünde ise
hayali kucağına sığınan
kedi yavrusu gibi


sevdamın son deminde
sensiz yapamaz oldum
yabancılaştım nedense
tutsağı olduğum gülüşüne
geceden şaşkınım halen
kör çıkışların tümüne
uyanışlarım zorluyor beni
bi çare ve israrla
kal diye..
ama söyle niye?


bir bilinmeze aboneyim
rüyalarımda düğümlüyüm
ama kimene
gökyüzü MOR kadife
yolum hıckırıklar ülkesine
uçurumun zirvesinde bile
sallanırım düşmemek için
bir papatya cilvesiyle


sorma ne olur
bilmiyorum niye ürkerim
seninle ve sadece sende
sensiz üşüyor yüreğim
senden başka
her şeyi inkar eder gözlerim
hiç kıyamadığım yüzüne
vedalaşmak üzereyim
dizlerimin ardına gömülü
istemediğim şekil ve renkteyim


dün ve yarın arasında
bugün hasretini çektiğim
biraz umut ve anılarla
sendin huzurum
sensin gelmesini beklediğim
asla benim olmayan
sensin tek gerçeğim
sensin ölümüne sevdiğim
ve nihayet
sen oldun çaresizliğim


duygularım perişan
anılarım maziye uzak
özledikce hayalini
nefesim diye çekeceğim
bugünlerde
çözümsüz bilmece gibi
huzursuzum, dardayım
ama sevdamın her zerresiyle
hiç olmadığım kadar
nedendir bilmiyorum
yinede çok mutluyum.


sahiden..
ben, böylesine seven
şimdi nerelerdeyim
hatırlayamaz oldum
çünkü hasretinden yoruldum
seni sevdim seveli
duygularımdan kaçtım
bu öksüz sevdanın
yarım kalmış anısıyla
yetim kalmış umuduyla
paramparca oldu yüreğim
ve şimdi
temmuz sıcağı şiddetiyle
kış ayazından öteyim
işte bu "benim"
uslanmaz kimliğim
deli yüreğim _


_
Şahinde Hülya Kahraman/8ekim2009