Uçurumlara göm yüreğimi.
Sevda masallarının tek suçlusu ,
Tek günahıydı yüreğim.
Unut beni, dipsiz kuyularda.
Sel olup yıkayamaz ki gözlerimin kirini.
Kan olup akıtamazsın ki günaha adanmış zehirini.
Unut beni, ipsiz uçurumlarda.

Tufana bırak solgun nefesimi.
Yalnızlıkların son tetikçisi ,
Karanlığın tek silahıydı gözlerim.
Unut beni, Belkıs’ın diyarlarında.
Rüzgar olup,
Koparamazsın ki darağacımın ipini.
Aynalar ellerimde parçalanmış,
Kar olup örtemezsin ki kanımın izini.
Unut beni, yakılmış anıların avuçlarında.

Hadi unut artık beni.
Bedenimi yıkamak için
Hüzün yüklü bulutları bekleme.
Çamurlanmış bedenimi ,
Yıkayacak bir fırtına bulunur elbet.
Hadi unut artık.
Ait olduğum karanlık düşlerime
Bir ikindi vakti ezansız göm beni.

Seni hiç sevmediğimi,
Saçının bir teline ,
Canımı sermediğimi düşün.
Seni unuttuğumu,
Gözyaşlarımı ateşlerde kuruttuğumu farzet.
Hadi bana dair her şeyi göm yüreğine.
Karanlıklarda an ismimi.
Herşeyi anılarına gömüp
Gözyaşlarında unut beni..

Şubat 2006