SENİNLE BEN CENNET OLUYORUM

Sevdiğim;
Yüreğimi sevginle doldurup, kimsesizliğimi soldurdun. Beni sevda kaynağıyla buluşturdun.
Yalnız olduğum zamanları unuttum.
Seni tanıdıktan sonra; sonsuz huzur yolunu tuttum. Ardından gelirken yorulmadım.
Ellerini tutana kadar durulmadım.
Yokluğunu çekerken ciğerimde sızı var.
Sanki; kızgın bir ok sinemi dağlamış.
Yokluğunda farkında bile olmadan;
Gözlerimden yağmur yağmış, yüreğim sana ağlamış…
Yüreğim ağladıkça;
Hasretinin ateşi köze dönüp; bağrımı haşlıyor.
Hasretindeyken; uykularım seni bekliyor,
Rüyalarım seninle başlıyor.
Geceler seninle yavaşlıyor.
Sevdiğim;
Sevgi kelimesi, insanın gönül sofrasında yer alınca; Kelam olmaktan çıkar,
Hayatın yolu, sinenin solu, sevdanın kolu olur.
Sevgiler; yüreğe işledikçe;
Mana âlemi sarmalar insanı.
İnsanlığın sırrı sevgi ile süslenir…

Sevgili;
Sana gelen yollarda mesafeler kısalır.
Uzaklar yakın olur.
Sonbahar yaza döner, karakış nisan olur.
Karlar; aşkın közünde erir,
Acılar sevdanın özünde neşe olur,
Hasretler sevgi sözünde sıla olur...
Gurbet; sevgi ile
Buluşma azmini güçlendirir.
Kavuşmanın hayali bile yaşama gücü verir.

Sevgili;
Sevgi; hastalıklara şifadır.
Dertlere dermandır.
Vuslata ferman olur sevgi.
Parktaki yeşil çimenler,
Ormandaki zümrüt dallar,
Dillerden damlayan ballar,
Seherde esen insanı ferahlatan yeller.
Billur kaynaklardan;
Tükenmez deryalara doğru çağlayan seller,
Sevgi gücü ile şendir,
Sevginin gücü kudretindendir.
Sevginin gücü kuvvetindendir.
Sevginin paha biçilmez oluşu;
Onun kutlu servetindendir..
Sevgi;
Saygı ve hürmettir.
Can olduğun, can verdiğin canımdasın.
Kanımın alındasın.
Ciğerimde nefes,
Bana yaren olan ses, döşümdeki kafessin,
Çünkü;
Sen manevi eşsiz tat,
Şaheser ötesi sanat
Çünkü sen Berat’taki kanatsın.

Sevgili;
Onurum sen, gururum sen, pürnurum sensin.
Sen bana sonsuz huzuru nakşeden nurlu desensin.
Katmer katmer artan haz yükselttin.
Sen bana; karakışta yaz yüklettin
Sen yüreğime hükmettin,
Beni yüreğine, seni yüreğime hapsettin…
Kimsin, nesin, neredesin?
Bu soruları sormak söyle dursun;
Neden yoksun, niye görünmezsin,
Neden şafaklarımı süslemiyorsun?
Neden neden?
Gönül sofralarımı aşk-ı endamınla beslemiyorsun?
Diyemiyorum…
Bu soruları soramıyorum…

Senin yokluğunda,
Gözümden gönlüme damlayan yağmurları silemiyorum, Sensiz ne haldeyim?
Bunu ben bile bilemiyorum?

Ben senden başka ses duyamıyorum,
Senin sesine doyamıyorum,
Senin hasretine-yokluğuna dayanamıyorum,
Sensiz geçen zamanda bana kıyıyor,
Senin geleceğin rüyalar için uykulara kıyamıyorum.

Gözlerin derya-deniz,
Gözlerin gözlerimdeki giz,
Gözlerin yüreğimde alev alev iz,
Gözlerimizden okunuyor sevgimiz,
Biz gözlerimizle biriz,
Gözlerimizde buluştuk, gözlerimizle barıştık, Gözlerimizle;
Bir yüreğe kavuştuk ikimiz.
Bir yürekte ikimiz biriz...

Sevgili;
Sana hasretimde seni yüreğimde buluyorum,
Seninle mutluluk doluyorum…

Sevgili;
Neredesin, neredesin, neredesin?
Sensiz bırakma beni,
Sensiz zamanlarımda bir değil bin defa ölüyorum,
Her dirilişimde seni yüreğimde buluyorum...
Bilesin ki; nefesimsin sen,
Seninle nefes alıyorum,
Rüyalara sen geleceksin diye;
Yeniden derin uykulara dalıyorum.
Düşlerimde seni kollarıma alıyorum...

Sevgili;
SENİNLE BEN CENNET OLUYORUM…


KADİR DURAK
(LEBİDERYA)

ESER YAZAR ADINA TESCİLLİDİR
KAYNAK GÖSTERİLDEMEN YAYINLANAMAZ