7
Yorum
1
Beğeni
5,0
Puan
1498
Okunma

Gökyüzü küçülüyor bir martının kanatları altında
Çözülen düğümlerden geceye sarılan eller
Tarifine tercüman olunamayan kelimeler yazıyor...
Dünya
Tiz sesinde ölürken insanlığa
Avuçlar bastırıyor en büyük günahını
Çocuklar aynı anda bağırmaya başlıyorlar:
“Dokunmayın bize
Siz kirlisiniz sevgilerinizde birbirinize!”
İrkilemiyor ne yazık insanlar
Kucakları toprak dolmadan önce
Kapatmaktan kulaklarını.
Attığım her adam boyu adımlardan
Küçülüyorum durabilmek için karşısına
-O bir kız!
Kız çocuğu
Gülerek söylüyor şarkısını!
Uzatıp ellerimi saçlarına dokunuyorum
Uzatıp elini kalbime koyuyor
Ona büyüyorum…
-Ben de söyleyebilir miyim şarkını!…
ezgi ç.
01.02.2010
5.0
100% (5)