Zeytin gözlerinden hüzün çağlıyor
Hasretlik sancısı yürek dağlıyor
Halini gördükçe içim ağlıyor
Yıpratma kendini kurban olurum
O nur cemalinde derman bulurum

Sen gül, yanağında güller açılsın
Sözün, sohbetinden neşe saçılsın
Muhabbet bağından bade içilsin
Kahretme kendini kurban olurum
Her damla yaşında ben boğulurum

Sen varken yanımda hicranım erir
Acılar tükenir diken gül verir
Hüzün derya olsa sevdam yeşerir
Zulmetme kendine kurban olurum
Seni üzgün görsem ben mahvolurum

Bunca yıllar geçti neler aşmadık,
Dertler çığ olsa da asla taşmadık,
Gayemiz mutluluk inatlaşmadık.
Ağlatma sevdiğim kurban olurum
Sensiz dünya bomboş ben kaybolurum

Dedim ya sevgilim gönlümüz yorgun
Şu gönlüm sadece seninle durgun
Firkatin ruhumda ebedi vurgun
Yeter etme artık kurban olurum
Zeytin gözlerinle ben durulurum

Nuh Comba