Biz çocukken her şey masal tadındaydı.
Keloğlan, pinokyo arkadaşımdı
Şimdiki çocuklar gibi internet kafelerde
Sanal aşklar yaşamaz
Ona buna bulaşmaz
Cep telefonuyla konuşmazdık
Televizyon siyah beyazdı, bir TRT vardı
Kaçak Doktor Richard Kimble ile heyecanı
Küçük ev ile sevgi dolu aile bağlarını
Heidi ile sevginin mucizelerini tanıdık
Bunlar siyah beyazdı ama tad aldık
Şimdi her şey renkli, kanal çok
Ama gel gelelim o eski tat yok
Şimdi işe yetişmek için kahvaltılar aceleye geliyor
Çayın demi bile eskisi gibi, öyle nefis kokmuyor
Biz çocukken, Zagor vardı Tom Braks, Çelik Bilek,
Tom miks vardı kötülerle savaşan
Sonunda onlar da yoruldular anlaşılan
Bitiremediler ne kötülüğü, ne de kötüleri
En sonunda onlar da bırakıp gittiler, bizleri
Biz çocukken, bir şey vardı, anlamı olan
Şimdi bana yabancılaşan
Aynadaki yüzüm bile yorgun
Delmemiştik henüz ozon’u
Kirletmemiştik dünyayı bu kadar
Ve gelmiyordu bu şehir bana böylesine dar
Biz çocukken her şey masal tadındaydı
Çünkü yüreğimiz masallara inanacak kadar saftı
Biz
Biz çocukken her şey bambaşkaydı...


Gürsel İLERİ