Adı duyulunca gülümser yüzler
Gülmece ustası Hoca Nasreddin
Keskin zekâsıyla kalkar pürüzler
Mizahın pastası Hoca Nasteddin

...Kürkü ile yer aşını
...Zihninde saklar taşını
...Çabuk bitirir işini
...Hazır cevap, tez elliği

Bastığında böler ikiye arşı
’Her gün bayram olsa, şenlenir çarşı.’
Anlıca, şanlıca Timura karşı
Mazlumun baltası Hoca Nasredin

...’’Katır ürktü’’ yandın Bekir
...’’Ciğer nerde? ’’ buysa tekir
...Keskin zekâ, ince fikir
...Hoca’mızın özelliği

’’Hoca’’ ile başlarız hep gülmeye
’Ağaçtan öteye bir yol bulmaya’
Akşehir Gölü’ne ’’yoğurt çalmaya’’
Eline al tası Hoca Nasreddin

...Kazanı, kabı öldürür
...Konuşmasıyla güldürür
...Güldürürken düşündürür
...Budur; ebed, ezelliği

Hocayı beşere sunan il, Konya
Bilip beğenmekte O’nu tüm dünya
Hoca’yı sevdiren bu şan, bu ün ya
Mihenkler kıtası Hoca Nasreddin

...Yalnız Allah’a tapıcı
...Gençlikte oldu ’kapıcı’
...Kırıcı değil, yapıcı
...O’nun asıl güzelliği

Keskin zekâ, ince fikir, has akıl
Elmas olur O’nun elinde çakıl
Yeleni sevmekte Alim ve cahil
Gönüle bal tası Hoca Nasreddin

...Yeleni der sever cihan
...Hisse alır, çoban ve han
...Sürükler kendini her an
...Ahmakların gazelliği


Bayram Yelen