Bu divane gönlüm gurbette sanki
Ağlıyor hasretle yar diye diye
Derdi ummanlardan fazla inan ki
Çağlıyor hasretle yar diye diye

Bir türlü gülmedi yaş döken gözler
Teselliden uzak şarkılar, sözler
Aslıdan bin beter yakıyor közler
Dağlıyor hasretle yar diye diye

Belki bir gün eser vuslatın yeli
Dağıtır efkarı, kurutur seli
Kırılsın feleğin uzanan eli
Bağlıyor hasretle yar diye diye

Gülşen mahpus olmuş yar ocağında
Üşür cehennemin en sıcağında
Üstelik ipini darağacında
Yağlıyor hasretle yar diye diye..

Miyaser GÜLŞEN

Düzenek kurulmuş, doğmadan evvel,
Kader; plâk gibi, hayâta temel,
Kimin’ Cenup yönü, kimisi Şimâl,
Dengededir dünyâ, dön diye- diye..........kadiryeter

Hiç senin menendin var mı evrende
Ne sevdalar gelip geçti devranda
Döneyim ay gibi senin çevrende
Benimde sevdiğim var diye diye.......Aşık Lüzumsuz

Asumandan taştı çektiğim çile
Söylesem hasretim sığmaz ki dile
Gönül bir küçücük umudu bile
Eğliyor hasretle yar diye diye............varol