1
Yorum
2
Beğeni
5,0
Puan
907
Okunma
acımı nasıl yazacağımı bilemedim...
ruhumda
dünden kalma serkeşliğimin ağırlığı
bedenimde
yaralarımı öpen meleklerin dudak izleri var
gözümün alabildiğine karadı şimdi her yer.
anne öğüdünü dinlememiş
küçücük bir çocuk gibi
senden gelecekleri
korkuyla bekler oldum
ezber bozduran sevişlerini
hala arıyor gözlerim
sen susarken
öldüğümü sandım
ölüm de bir başlangıç değil mi
bazen basladım
bazense yarıda bıraktım
ama hiç vazgeçmedim
ne sevmekten
ne ölmekten...
5.0
100% (2)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz