Çılgınca sövmek geçiyor içimden..
Kahredercesine..
Yapışıp yüreğinin gırtlağına,
"haydi söyle" dedirtmek için sevdiğini.
Her lokma ekmekte,her şarkıda,her nefeste sensizliği atıyordum ya içime
Sonra,
Uyduruk nedenleri getirip bahane ediyordum sana.
bitti…
Bir daha üzgünüm demeyeceğim
Geçen zaman..kaybettiklerim..
”hayır”,”olmaz” dolu o konuşmalardaki sesinin,
zavallı mahçubiyeti kalacak kulaklarımda.
Gülümseyen sözlerimi utanarak hatırla..kaybettiklerimle..
Sıcaklığın ağrı dağının karlarını eritecek te olsa
Artık, nefesim, nefret ediyorum diyerek haykıracak sana!…
...
Faydasızz..
Ne desem boş, ne söylesem anlamsız
Yaşattıklarına karşılık borcumu ödeyemedim belki
Sevgi kırıntılarını da umursamıyorum..
Şimdilerde uzak kalmak SANA..
Ve acımasız prensiplerin.
Sana dair ne varsa silmek geçiyor içimden
Bunu nasıl başaracağım bilmiyorum..
Sana acımak ta kar etmiyor
Buldun mu bulmadın mı bilmiyorum belanı.
Bundan sonra ne fark eder
Her şey anlamsız, her şey daha soğuk
Ve donmuş kalpler
İçimden gelmiyor eskisi gibi.
İçimden gelmiyor seni seviyorum demek
Gelmiyor özlediğimi söylemek
Oysa şimdi görünen ve görünmeyen yüzünde
Çirkin vedalarımdan ibaretsin
Kapkara yüreklerin kokusu sinmiş üstüne.
Nerde o kuruyan dudaklardaki sevgi fısıltıları.
Sevginin de, özleminin de
canı, cehenneme.