Önceleri havanları çok sevdik.
Nasıl bir sevgiyse bu;
Doğanın kanunu dedik.
Hiç gözünün yaşına
bakmadan
pişirip yedik.

Bazen gücünden.
Bazen etinden.
bazen de yararlandık
Sarı kızın süt’ünden.

Nağmeler dinlerken bülbülden
Ne olduysa birden;
önce bülbül’ü ayırdık
gül’ünden.
Sonra;
At’ları zor aldık
kasapların elinden.

Denize petrol döktük
zehirlendi balıkar.
El koyunca kasaplar
Binek at arar oldu
mahmuzlar.

Ali baba’nın
çiftliğin de
ötmez oldu horozlar.
Göçmen kuşlar
geri dönmüyorlar.

Kuşları grip ettik.
Danaları delirttik.
Grip yeni ad buldu.
Domuzlar grip oldu.

Benzine zam gelince;
Yükledikçe yükledik
Karakaçana.
Hayvanı döndürdük;
sıçana..

Kırk yıllık karabaşı
mamalarla doyurduk.
Manasız adlar koyduk.
kediler korkar oldu fareden
yaz geceleri mahrum olduk
Ağustos böceğinden.

Az gittik, uz gitdik,
dere tepe, düz gitdik.
Görün ne haller ettik
Hayvanları mahfettik.

MEHMET FİKRET ÜNALAN