![]() AYSİMA
Aslında
Aslında çok şey istememiştim senden Aysima Yakın arkadaşlık biraz dostluk çokça sevgi o kadar Şöyle bir yerde karşılaşmak belki ayda yılda bir Yol boyu yürümek yan yana Ellerimiz ceplerimizde olsa da Yorulunca oturup çay içmek bir kır kahvesinde Ve konuşmak havadan sudan olsa da Biraz saçma sapan biraz komik en çok duygusal ve tabi ki romantik Dama oynamak ya da Fakat cıvıl cıvıl mutlaka Aslında Bilgim yoktu hakkında Sana karşı en küçük bir sevgim de ilgim de Sen hiç ummadığım bir anda kendiliğinden geldin geliverdin Davetsizce habersizce sessizce Sevdanın ayak seslerini bile duymadım Aysima Ansızın içimde bitiverdin inmece indin Bana yepyeni el değmemiş mutlu ve huzurlu bir dünya verdin Hoş geldin Aslında Nasıl da ihtiyacım varmış ilgiye sevgiye aşka Kıyasıya tutkuya ve hiçbir şeye başka Bu ne kadar güzel bir duygu Aysima Yüreğin yürekte vurması nurun gönle vurması Mekânın yok olması zamanın durması Tek düşüncenin beyne çakılması orada öylece durması Ve hayal kurması insanın her fırsatta gece gündüz Gerçekleşmeyeceğini bile bile olmayacak şeylere dair Sevmek başka sevinç sevildiğini hissetmek bambaşka Söylenmese de duyulmasa da hiçbir kanununa uyulmasa da Ukde olarak kalsa da itiraf edilmemiş olması içimde Yine de Allah’ın lütfu nimeti ikramı bir biçimde Mümkün olmasa da bir araya gelmek iki laf etmek Aşk demek huzur ve mutluluk demek Aslında Başka bir şekli de olabilirdi bu garip ilişkinin tuhaf aşkın Üzülmeyebilirdik belki bunca Onca sıkıntı içinde kıvranmayabilirdik mesela Yer açarak hayattan kendimize iki kişilik iğreti bir dünya kurunca Çok az da olsa bir şeyler paylaşabilirdik pekâlâ Biraz beraberlik konuşma anlaşma kaynaşma En azından arada sırada telefonlaşma Bunu bile çok gördün bana canın sağ olsun Bütün kapıları kapattın sıkıca kilitledin Sadece tek pencere araladın ve iki hayatı birden paraladın Her şeyden uzak kaldın mahrum bıraktın kendini de beni de Ayıp mıydı suç muydu çok muydu Beni yalnızlığa zincirledin sonunda Yoklukla eşleştirdin hiçlikle birleştirdin Yerine evren kadar bir boşluk yerleştirdin Kahroldun kahrettin İkimize de yazık ettin Aysima Şimdi ağlama Aslında Sevginin sevincinden çılgına döndüğüm zamanlarda Karardıkça kararan gözbebeklerini seyretmek istemiştim doyasıya Kaşlarınla gizlemeye kirpiklerinle örtmeye çalışsan da Hiçbir şey doyumluk değil yaşamak da aşk da Ve birinden bir şey beklemek doğru değil o sen olsan da Hiçbir şey sorma bana artık dünyamı öğrenme bilme Sakın ha sakın Sükût Diyarı’nın Suskun Kralı Zahmet edip de ta buralara gelme Dokunma kendimleliğime kırgın keyfime taş atma Uzak yalnızlığıma tek kişilik dünyama değme Eğme dalımı bilme halimi küskün sessizliğime elleme Hiçbir şey tasarlama bundan böyle bize dair Aysima Tasarlasan da uygulamaya kalkma Sakla vakitlerini korkularını sakla Ürkek çekingen kuşkulu bir mantıkla Seni bana beni sana yasakla Hayatımı kurcalama Konuşma bu saatten sonra Hiçbir şey sorma Onca zaman sustuğun gibi sus Sus sonsuza kadar Aysima Onur BİLGE |
AYSİMA
Aslında
Aslında çok şey istememiştim senden Aysima
Yakın arkadaşlık biraz dostluk çokça sevgi o kadar
Şöyle bir yerde karşılaşmak belki ayda yılda bir
Yol boyu yürümek yan yana
Ellerimiz ceplerimizde olsa da
Yorulunca oturup çay içmek bir kır kahvesinde
Ve konuşmak havadan sudan olsa da
Biraz saçma sapan biraz komik en çok duygusal ve tabi ki romantik
Dama oynamak ya da
Fakat cıvıl cıvıl mutlaka
Aslında
Bilgim yoktu hakkında
Sana karşı en küçük bir sevgim de ilgim de
Sen hiç ummadığım bir anda kendiliğinden geldin geliverdin
Davetsizce habersizce sessizce
Sevdanın ayak seslerini bile duymadım Aysima
Ansızın içimde bitiverdin inmece indin
Bana yepyeni el değmemiş mutlu ve huzurlu bir dünya verdin
Hoş geldin
bu siir cok cok güzeldi.
yüregine saglik sanada el degmemis sevgiler benden.cokk cok.