Bilmiyorum
Olması gereken oldu mu,
Hayatta.
Güneşe küskün vakitler
Ne kadar daha sürecek,
Bilmiyorum.
Siyah bir lekeyim duvarda kimsesiz
Yolun sonuna geldik galiba
Basamakların çığlık çığlığa bittiği yer
Sessizliğin boşluğa hükmettiği mekan
Burası…

Çok basamak indim.
Kaç kişiyiz sayamadım,
Kaç beden kimsesiz,
Kaç gölge bir köşede ağlıyor,
Bilmiyorum…
Sonum karanlık elbette
Kendim için bir şey istemiştim çünkü
Namerdim bu yüzden…
Bu yüzden aradığımı
Sonumda
Buldum…
Benim sonum,
Aranılanların cevabıdır
Benim sonum yokluktur
Ben,
Bensiz olmaktan öteye geçemem
Ağlayabilseydim biraz,
Anlayabilseydim yalnızlığımı.
Benden ayrılmazdım belki…

Farkındaysan,
Yalnız değilsindir dedi
Gölge…
Yalnızlık,
Farkına varmamaktır.
Kaç basamak indiğini
Ya da gerisin geriye döndüğünü
Bilmemektir,
Yalnızlık…

Kendime geldiğimden beridir,
Benliğim.
Yalnızlıklarımsa,
Hiç bilmediğim zenginliğim…