0
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
1090
Okunma
Sanki kolum yok; ya da bacağım
Yaşıyorum ama eksik.
Boğuluyorum;
Ama biliyorum ki nefeste alıyorum.
Çok garip dimi?
Hem ölü hem diri olmanın farkındalığını yaşıyorum.
Bir yanım özünü vuruyor;
Gizlice ağlıyor derinlerde.
Öbür yanım inadına kandırıyor kendini;
Kahkahalar saçıyor özüne inat.
Sahte güneşler yaratıp,
Zifiri aydınlıklar belirtiyor ufkunda.
Ah…
İstanbul bile düşman,
Sanki öç alıyor benden.
Galata yüz asıyor;
Göstermiyor bana nerde İstanbul yeditepen.
Şişhane kızgın,
Sanki ben değildim, o sessiz ahenginde dans eden.
Boğaz bir başka;
Her şeyden daha samimi;
Hınzır bir çocuk gibi yüzüme vuruyor!
“Ne unuttun nede unutacaksın! Her defasında su yüzüne çıkacak ve sen her seferinde geri döneceksin başladığın güne.”
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
