Bir adam tanıdım hayat yolunda
umutları onu yormuştu birde
önde umut arkada o
ekmekti umudu ,Aş tı umudu
beş parasız idi işti umudu

Bir adam tanıdım,gecenin karanlıgında
İnsanca yaşamaktı umudu insanca sayılmak
Önde kaçan insanlıktı yetişmek isteyen o
Yorgundu yada aç kan çekilmişti surattan
Hoş bakıyor idi ama yorgundu hayattan


Bir adam tanıdım ben hayatından usanmış
Emperyalist sömürgen zalimlerce ezilmiş
Kim nasıl ezmiş bilmez farkında bile değil
Kaderine yüklemiş bütün suçun topunu
Çekiyor aç zavallı, zalimlerin yükünü.

Bire dostum ne dersin bumu sendeki kader
Zulmedermi Hak kula düşün dostum be yeter
İki felçli zürriyete kısmetmidir? bunca mal
Seni beni soymuşlar yüklemişler mevlana
Hiç bu kadar haksızlık yaparmı mevla sana

Hakkın hakkı hukuku yarattıgı kalptedir
Kalp hak diye çarpmasa mutlaka çirkeftedir
Yarattıgı kulunu açmı koyacak mevlam
Sen aç kalmışsan eger aç koyan alçaklardır
Servetler servet degil gasp olunmuş rızıktır

Adalet ne bilmezler hak örnegin görmezler
Ömerden adaleti bakıpta öğrenmezler
Çıkarları yok ise onlar din iman bilmez
Haktan konuşur ama hakla yaşamaz onlar
Servetler servet değil gasp olunmuş rızıklar

İnsan için degilmi? yaratılan bu alem
Vasıtamız olmalı saygıkı! payım alam
Ey nefsinin esiri ey rızkların gaspçısı
Gökten zembilmi salladı doğarken sana mevlam
Boşa egilip kalkma hak kanmayacak adam.

Kahrımız kadere degil degil asla Allaha
Seni yoksul koyana, koymayan hak payına
Fikir yoksulu kullar ne dindardır ne insan
Çekilecek hesaba er geç bunlar ey dostum
Demezmiki Mevlamız“ADİL OLUN EY KULUM“..