Dudaklarımı dayamışım,
Sen sanmışım sarıldığım boşlukları.
Sözlerim kaybolmuş sabah ayazlarında,
Yatağım boş serılırken yokluğuna!
Her gece yastıklarla avunmuşum,
Sarıldıklarım hep hayaller olmuş.
Ve avunduklarım;
Avuntu olacak kadar bile anlamlı değilmiş,
Anlamamışım...
Dokunmasın diye kimseler sensizliğime;
Kapılarımı kitlemişim,
Sesizleşmişim!
Duymasınlar adını;
Seni bulmasınlar diye hiç konuşmamışım.
Bulaşıkları birikmiş mutfakta,
Her yerde çamaşırlar;
Söz vermiştin ya
Artık sen yıkayacaktın diye
Yıkamamışım!
Buzdolabında en son gelişinden kalma yemekler,
Çoktan bozulmuş;
Ama atmamışım.
Ne varsa senden kalan,
Saklamışım...
Ceplerimde biraz bozukluk,
Sana güller almışım kalanıyla!

Nicedir yoksun,
Bende yaşamıyorum zaten!
Nefes almayı bıraktım çoktan;
Vezgeçtim.
Herşey senin bıraktığın gibi,
Senden sonrasını saymadım,
Sensizliği hiç kaale almadım.
Sen gelene kadar durdurdum zamanı,
Dönse de inatla;
Umursamıyorum akrebi,yelkovanı...