Yine bi’ çığ koptu gönül dağımdan,
Sinem parelendi döş yaman oldu…
Kendim kavrulurken kendi yağımdan,
Hayat mücadelem boş yaman oldu…

Ak bildiğim aklar, hep kara çıktı
Yaslandığım yarlar tepeme çöktü
Beni dürüstlüğüm mertliğim yıktı
İyilik güzellik hoş yaman oldu…

Azınan boşalmam içim dopdolu,
Çırpındıkca aratıyor yıl yılı,
Sondan başa kat ediyor yol yolu,
Ayak baştan aciz,baş yaman oldu…..

Selama sabaha el olduk çoktan,
Uzandığım dallar kurudu kökten,
Umudu kesmek de yok amma Hak’tan,
Haller perperişan iş yaman oldu…

Vardım vardım ırak kaldı yüceler,
Ah bu dile düğüm atar heceler,
Hesaplardan hesap sorar geceler,
Hayal can çekişir düş yaman oldu…

KURTOĞLU’m başımdan gitmez gam güman,
Efkar tabur tabur,dert tümen tümen
Ömrümü tüketti hercai zaman,
Sızlanır seneler yaş yaman oldu


15-Temmuz-2009 -Çarşamba

Aşık Rifat KURTOĞLU