hiç bir mimarın inşa edemeyeceği,
bir sevdanın temelimdeyim.
ne yakılmış tuğlalar,
nede örülmüş duvarların
................ çemberindeyim.
ben sevdamın bedeninde değil,
en ücra derinlerindeyim.
ulaşamaz,
yıkamaz hiçbir cellat,
aşkımın,vuslat köşkündeyim........




saraylar misali yüreğinde,
hayatı yaşamak varken ,
suskun karanlık zindanı dileyemem,
.....................acılardayken,
sensen acım,
yaşarım her acıyı,
ölüm bile beni isterken,
ölüme meydan okurum,
her yanım bile kanarken........




beni acıtıp kanatanda,
söylediğimiz sözler,
verdiğimiz kavlimizdi,
kelepçelere yenilmeyecek,
kavuşmak dileğimizdi,
ölüme yelken açıp şahlanmak ,
..................çekip gitmek değildi,
yargılarım sevdamdır,
ölümü kabullenecek değildi
........SEVDAMIZ...........
seni ben yapan,
beni sen yapan
büyük bir efsaneydi,
ayrı bedenlerde,
aynı canda,
kalplerin atış birliğiydi.....
ön yargılarım,
yüreğinin değil,
belki de kaleminin eseriydi.......



bir ömür yoldaşınım,
şüphen olmasın sevgili....
sensiz yaşayamam ki,
bir gün görmeyeli...
istikbalimin umudusun,
karanlığıma teselli...
boynuma kolyedir yar,
sendeki sevdamın bedeli..................


MURAT ÖZGÜR