Hani soğuk kış günlerinde
Akşamları iş dönüşü beklerdin ya yollarımı.
Hoş geldin derdin,
Hoş geldin gönlümün sultanı.
Kapıyı açar açmaz,
Bir kestane kokusu sarardı ortalığı.

Uzun kış gecelerinde çelişkili,
Sohbetler ederdik bazen.
Sen hep kızardın bana.
Sonra arsız kediler gibi sırnaşır,
Usul,usul sokulurdun koltukaltıma.
Bin bir umutla bakar gözlerime,
Başlardın yeniden sevdandan bahsetmeye.

// Hira dağına inen vahi kadar mukaddestir,
Yüreğim de yatan sevdan.//
Bir bilsen nasıl seviyorum seni.
Hadi bir kez seviyorum de ne olur!!
Yağmur damlası kadar damı sevmiyorsun?
Bu suskunluğun kahrediyor beni.
Hadi çöz dilindeki mührü de,
Yusuf ile Züleyha kıskansın bizim sevgimizi..

Benimse cevabım hazır her zamanki gibi,
Ben kimseyi sevemem,
Sevmiyorum seni...
Oda da bir matem havası lal olmuş diller.
Sobanın üstündeki kestanelerin,
Çıtırtısı bozardı o anki sükuneti...

Cama vuran yağmur tanelerini gösterir,
Bak derdin,
İyi bak onlara.
Her yağmur damlasına sevdamı yazdım duayla.
Fizan,dada olsam bu yürek sana ait,
Bir sen daha olmayacak asla!!
Bulursan seni benim kadar seven.
Kanım helal katlim vaciptir ona.
Hadi kır şu inadı da sokul,
Sokul koltuk altıma!!

Yağan yağmurlara karışıp ta gittin ya hani o gün.
Yok artık o günden beri,
Yok be sevgili.
Ne yolumu bekleyen,
Ne de sokul koltuk altıma seni seviyorum diyen.
Odam buz kesiği tütmüyor sobam.
Banğ,ı rihletler hüküm sürüyor duvarlarda.
Hani çekip gittiğin o gün var ya.
Katlettin bütün inadımı,
Söktün dudaklarımdaki mührü.

Katlanamıyor bu yürek yokluğuna.
Gittiğin o günden beri
Her geçen gün bir önceki günden,
Daha çok seviyor,daha çok özlüyor seni....


Banğ.ı rihlet (ölüm sesi)


Safiye Samyeli