Gittiğin günde kalmadı özlemin
Her dakika daha da büyüdü
Giderken bana mutlu ol demedin
Ben de
Bu son 48 günde tebessüm bile etmedim
Aslında beni terk ettiğin gün
Gittiğin gün değildi biliyorum
Çok uzak bir şehrin
Bilmediğim sokaklarında
Benim sevgimden sıkılıp,başka gözlere
Baktığında bitirmiştin beni
Görmüyorum,
Bilmiyorum,
Sanıyordun ya
Tek yapamadığım ölmekti oysa
İşte sen bunun için vardın
Bin kurşundan biri bana isabet etmezken
Tek kurşunla yıkmak için vardın
Üzülme sen görevini yaptın
Namluyu yüreğime dayadın
Ve tetiğe en mutlu anımda bastın

Ölü bir adamım şimdi
İçimde tüm hayallerim tükendi
Atlattım sanıyorsun avundum sensizlikte
Ama bu kez yanılıyorsun
Her saniye kan kaybediyorum
Hiç susmadım yüreğimle ağlıyorum
Bak içim dışım yine aynı
Kalbim ağlıyor, yüzümde gülmüyor
Ama ölemiyorum
Bedenimi bir avuç toprağa
Emanet bırakıp sonsuzluğa gidemiyorum
Çünkü seni de emanet edecek
Birini bulamadım dünyada
Yaptığını affettim ama
Ben
Bir kez daha bile
Mutlu olamıycam anla
Ve bu sadece
Senin yüzünden…

27 Ağustos 2009

Anıl Yongacılar