Bu gün yağmurlu bir güne açtım gözlerimi
Yağmur lar altın da ,
El ele yürüdüğümüz tek bir kare aradım anıların için de
Bulamadım …
Hepsi düşlerde kalan ,
Kurduğumuz hayallerde düşünce aklıma , anladım ki !
Seni bekleyişlerimin bir adı yok artık ..
Şimdi ,
Sevda masalımızın bitişinin hüznü yağıyor sanki yedi tepeye
Biliyorum ,
Hiçbir gün , hiçbir takvim getirmeyecek bana seni sevgili !

Senden önce simsiyah gecelerdi tek sığınağım
İnsanın uğramadığı uzak kıyılar kadar büyüktü yalnızlığım
Her mısrasında yüreğime kanayan sözcüklerle yazdığım
Gecenin en ayaz vaktinde bir köşede sessizce ağlayan
Şiirlere tutunurdu ellerim ..
Yanan mumların gölgesinde , sarı duvarlara düşen aksimde
Sayısız kere yanıp , kül olurdu ruhum .
Sen !
Hayalini kurduğum binlerce yıl uzak dan gelmiştin hayatıma
Bir yudum sevgine sarılıp ,
Kirlenmemiş umutlarımı mavilere boyayıp ..
Deli bir tay gibi koşuyordum yüreğine
Aşkın sonsuzluğuna götüren varlığınla
Çoğaldıkça çoğalıyordum sana ..

O yüzden ,
Düş müydün ? gerçek miydin ?
Hiç bilemedim sevgili !

Hatırlıyor musun ?
Aylardan temmuzdu ,İstanbul bir başka güzeldi o gün
Yüreğim hoş geldin demişti sana !
Seni ilk gördüğüm , ilk dokunduğum , hissettiğim yerde
Yakaladığıma inanmıştım mutluluğu …
Aşkın en güzel halini giyinip , senden önce kimseye söylemediğim
İçimde biriken tüm sevda sözcüklerini alıp , gelmiştim yanına
En sevdalı halimle ,
Kalbimin kapılarını ardına kadar açıp ,
Bana seni getiren gecelerin içinden çıkıp gelen sana
Uçsuz bucaksız bir sevgi bırakıyordum avuçlarına
Bir ömür değil , bin ömür sevmeye hazırdım seni
Ve
Ölümden ötesi yalandı …
Ölüm korkutmazdı gözümü .
Ölüm yokluğunun diğer adıy dı mısralarımda
Şimdi ,
Hangi merminin gücü yetti ? seni benden koparmaya
Bilmiyorum ama .
İkimiz de kaybettik .
KAYBETTİK SEVGİLİ !

Ümran Aydın