![]() Kademsiz
Ar değildi kovulduğum mesken
Ve arşın az gelirdi kesik ölçülerim için Duvarlara kazınan ilahi yazıtlarım yoktu belki Ama Şiir öldürmüşlüğüm oldu ara sıra Kod adım, kelime boğazlayan Ederim yıkık, değerim viran Linç acılarla ezilirken göğüs kafesim Takatimdi tam ortadan yırtılan Acı çektikçe boya atar insan Müsadenizle bayım başımı kökünden kesmeliyim Geçmişe vurduğumuz darbenin tek adı var İsyan.. Yıllanmışlığına leke sürülmüş bir şişe şaraptık Mayası itinasız bozulan … Yan yanaydık.. günlerden ehli keyf Huzuruma diyecek yok Adımlarımda akut seyreden günah sancısı Bilmeden sövülgen topraklarınızımı çiğnedim Ayaklarımın yerden kesilmesi an meselesi Üzgünüm bayım Arşınladığım bu yeryüzü sizin miydi? Kov şimdi huzurundan Bizi ayık yakalayan tüm melekleri Töhmet altında ezilsin bütün sevaplar Bakar mısınız bayım, teyit etmeliyim? Dilimizde süre niyetine gevelediğimiz bu veda Bizim miydi? |