hani bir ’Ben’ olur ya içinde.
ben ’beni’ aramaktayım,
içimde biriken ’ben’ler içinde.
öyle bir ’ben’ çıkarmalıyım ki
sonsuz ışıkla süzülerek zamandan,
herşeyin ahengine varana dek
uyansın renksiz rüyalardan...

bir sırrı çözebilmektir farkındalık
ve sırlarla dolu değil mi ’ben’ ?
bazen gözünde şeffaflaşır ya güzel bir şey
bütünleşmek istersin onunla içten içe
o an bir ’ben’ çıkar senden,
tüm kötülüklerden uzak.
bir de katmak var kendini,
aşkın doyumsuz hamuruna.
alabildiğine,olancasına...


’ben’ bedenimde hapsolmuş değilim
cıkarıp bendeki ’ben’ i özgürlüğe
bazen bir dalganın köpüğünde,
bir yemişin özünde,
bazen de uçan bir kuşun tüyündeyim
yani sezdiğim dünyada gezinmekteyim
biliyorum,
bir sonu vardır her maddenin
bir bendeki o ’ben’in yok
ama anlayamıyorum,
’ben’ kendimin hangi evresindeyim...



FATİH ALBAYRAK
17.10.2009 TRB