Ayrılığı suçlamışız
Sonra bir yerden sen, diğer yerden ben bağlamışız sevdamızı
Yani ayrılığa bağlanmışız
Sen bana her kızdığında, mil çektin gözlerime
Göremez oldum gülen yüzünü, bağırdın çağırdın, sadece duydum
Ben ise her duyduğumda kırıldım
Ve her kırıldığımda, parçaladım içimde ki sevdamı cam misali
Yani parçalandım, dağıldım okunmayan şiirlere
Dokunulmayan yıldızlara ve kaybolan yapraklara
Bir rüzgârda yerden yere vurulurcasına savruldum

İkimizde inatçıydık, belki de gururlu, ya da ne bilim işte bir şeydik
Söyleyemedik kavga ederken yangınımızı
Af dileyemedik, af edemedik bir birimizi
Ve ayrılığı suçladık, geride kalan yüreklerimize inat

Neydi bu kadar çıldırtan bizi, neydi ayrılığa bağlayan bizi
Kalmadı değil mi hala gözlerimin gözlerinde ki izi
Belki de kısa roller ile oynanmış bir diziydi bizimkisi
Hayır, yo hayır Rahmetli Adile NAŞİT’in dediği gibi, bitmemeliydi dizi
Çünkü bizler onun çocukları olacak ve hep mutlu olacaktık
Yo hayır bitmemeliydi dizi

ŞAİR Yusuf BİTİM