Arada bir kendimi unuturum ben
Yalnızlık üşüşür başıma.
Çok uzaklardan duyumsadığım öykülerin
canımı yakan bir tarafı vardır hep
arada bir onlarla boğuşurum ben.

Avuçlarımdan hayatlar akar
yüreğimden kapıyı çarpıp gidenlerin ardından.
Sonra ölümün soğuk yüzünde ağlarım belki
belki de sadece gerçek olduğu için ölüler ağlamaz dedikleri.

Hayatın somurtan yüzünde irkilir bazen düşlerim
benim düşlerim.
Karanlıklarda bir köşeye sindiğimde
İntihara teşebbüs eden sevgilerim vardır
ve uykusuz acılarım ve uyruksuz aşklarım.

Zaman olur cenazeler geçer umutlarımı gömdüğüm yerden
zaman olur mayın tarlasında aylak sektirir sevinçlerim.
Ya da umutlardan aşağı sarkar hayallerim
ya da an olur hayallerimden aşağı düşer umutlarım
ve hayat benim bildiğim şeydir hep
zaman olur umut yemekten de bıkar benim hayatım.

Üşüten sohbetlerin kıvamsız deminde
çığırından çıkmış yalanlar serpelenir gözlerimin içine
kaç bin kere tavaf ederim yalanları
kaç bin kere döner başım.
Çok ucuza satılır pahalı pembelikler
ve çok pahalıya alınır ucuz sevinçler
belki de elimde kalan bir papatya falında
dağılır gider hayaller.

Aslında papatya falından ziyade
sevmeseler de seviyorum demek geliyor içimden
şöyle kıvamlı bir çay deminde.. Nafile.
içimden sadece yüreğimdeki izmaritleri toplamak geliyor
ve gitmek.
Sigaramı yakıp arkamda boş bir kül tablası bırakıp.

Sevdiğim şeylerden bir parça çalmayalı çok oldu
ve çocukça başımı öne eğmeyeli
koluma taktığım ucuz sevgilerin ihanetini hiç umursamadım
ama çiçekte toplamadım.
Sadece üzerine hayat kokusu sinmiş masallarımın yanına
boş bir çay bardağı ve hep bir yarım sigara bıraktım.

Ben zaten yaşamışlığım da hep bir yarım sigaraydım
ne tam bittim nede yakılmadan yere atıldım.

2005