İşte nurun doğunca karanlık sabahlara
Gözlerimi kapadım tertemiz günahlara
Damlada boğulurken ummana savrulurum
Ruhumun hasretinle kanıyorken yarası
Cennetin ateşinde durmadan kavrulurum

Ezelden aşk aşk diye inliyorken nicesi
Yaşanır gönlümüzde sevdanın en yücesi
Bulunmaz ki derdimin senden gayrı ilacı
Yanımda olmayınca sızlıyor tam şurası
Çekilir gibi değil özümdeki bu acı

Gecelerim uykusuz rüyalarım pas tutar
Şiirlerim anlamsız hecelerim yas tutar
Sükûtuma hicapla feryadımı eklerim
Biliyorum sonsuzdur varla yokun arası
Zamansız zamana dek hayâlini beklerim

Sanki asırlar geçti sabrım kalkana döndü
Mantığım aciz kaldı özüm volkana döndü
Elbette lehimize sonuçlanır cengimiz
Kutlanır zaferimiz geldiğinde sırası
İki cihan bir olsa bozulmaz ahengimiz

Ağlıyor çocuk gibi seni ister bu yürek
Bütün dünya bir yana bana tek seni gerek
Umutsuz umudumu mavilere boyadın
Kör olası bahtımın silinirken karası
Vuslat günü yaklaşır Şimşek olur soyadın

İsmail Koray Şimşek