Sen yokken baba sokaklar vardı yanımda
Ben onların çocuğuyum
Sen basmadın bağrına belki ama onlar bastı...
Yapmacık sevgi vermediler bana
Yalanı değil gerçeği öğrendim onlardan
Ekmek değil taş verdiler belki ama
İki yüzlü insanları gördüm...baba
Gönül hırsızlarıyla tanıştım orada...
Madalyonun öbür yüzünü gösterdiler bana
Sen yokken baba;onlar vardı yanımda...

İzbe bir mahallenin yerlerinden çıkmış kaldırım taşlarında uyudum.
Gece sokak lambası altında bekleyen fahişeler nöbet tuttular başımda.
Ben bu sokakların çocuğuyum.
Ben hayatı onlardan öğrendim baba...
Anlıyormusun şimdi neden gündüzleri sevmediğimi şimdi.
Karanlıklar dost,arkadaş,sevgili,ana,baba oldular bana...
Geceleri çıkar gerçekler meydana.
Yüz tutmuş yalanların kovaladığı doğrularla yüzleşirsin orada.

BEN BU SOKAKLARIN ÇOCUĞUYUM BABA...
SEN YOKKEN ONLAR VARDI YANIMDA...

---------------

BÖYLESİ BABA TASVİRLERİ CANIMI YAKIYOR ASLINDA...
NASIL BİR BABA EVLADINI BAĞRINA BASMAZ.. HALİNDEN AHVALİNDEN NASIL HABERDAR OLMAZ...
ZAMAN GETİRİR ASLINDA.. TIPKI YAZDIĞINIZ GİBİ..
"Yüz tutmuş yalanların kovaladığı doğrularla yüzleşirsin orada."
BÖYLESİ BABALARDA YÜZLEŞECEKLERDİR İNŞALLAH YAPTIKLARI HATALARIYLA..

CANIM VE RAHMETLİ BABAM.. BİR DAHA RUHUN ŞAD OLSUN..
HELE Kİ, BÖYLESİ BABALARI VE EVLATLARINI OKUDUKÇA...
MAKAMIN CENNET YANINDAKİLER RABBİMİN SEVDİKLERİ VE SEVGİLİSİ OLSUN İNŞALLAH..

ŞİİRNİZİ OKUDUM İÇİM ACIDI..
KEŞKE BİR LOKMA MERHAMET VE ŞEVKAT VEREBİLEN OLSAYDIM BÖYLESİ BABALARA..

MERYEM ZEMEROT