3
Yorum
1
Beğeni
0,0
Puan
1227
Okunma
Bilmediğim,
tanımadığım
bir şehrin sokaklarında ilerliyorum sanki…
Kimdi,
Neydi,
Nereden
Nasıl
çıkmıştı karşıma.
görmediğim
duymadığım
bir yola girdim
yaşamadığım renklerle bezenmişti gökyüzü
Ne kahve, yaşanmışlıklarıma
Ne mor sevinçlerime
Ne siyah yalnızlıklarıma
Benziyordu renkler
Yeşil coşkularıma
Pembe neşelerime de benzemiyordu
Yeşille mavi arasına sıkışmış bir telaş vardı
Kime ait olduğu belli olmayan
Kızıl bir ses çınlıyordu kulaklarımda
Her şey değişmiş
Aşırılıklar bile renge bürünmüştü
Çok şeyi tüketmişti siyahlar
Ama her bir yanım
Bembeyaz umut kokuyordu
Şimdi her yer kırmızı…
Şimdi her yer sen…
Cevap Yaz