5
Yorum
0
Beğeni
5,0
Puan
1786
Okunma

Kalemimi kırdım, sayfalarımı yırttım..
Artık hiçbir şey yazmayacaktım...
Tüm bunları kırıp yırtarken...!!!
Gönül kalemimi hiç hesaba katmadım..
Çok acı çekmiştim. artık yazmayacaktım..
Yüreğimin mahzenine, söz geçireceğimi sandım..
Yanılmışım anne!!! gönül hiçbir şey dinlemiyor..!!!
Sevdamın hançeri ,beni yaralarken anladım...
Yıkılmaz sandığım, umutlarımla sarsıldım..
Yalancı bulutların, haykırışlarına kandım..
Yağmur yağdırıp, gülümü yeşertecekler diye...!!!
Gülümün dikeni ,ellerime battığında kanadım....
Avcımın sesine giderken, pususuna yakalandım..
Oysa ben, onun sesiyle yaşayan bir ceylandım...
Vurdular ceylanını anne!!! bir sevda tarlasından..!!!
Aşkımın namlusundan, çıkan kurşundan yaralandım...
Dilime gem vurdum ,hayallerime kilitler...
Ne aşk sözleri olacakt,ı nede süslü hayaller...
Beceremedim anne!!! gözlerimden aktı seller...!!!
Yüreğimin volkan olup ,söze dönüştüğünde anladım....
Murat Özgür
5.0
100% (3)