Bir çizgiyi bölersin
Her gece hiç usanmadan
Bir yaz düğünü başlar kuşlukta
Su akar
Su sızar
Su damlar
Kaynaktan
Vadilere ve ovalara

Sıkışır
Kıvranır
Sancılanır öpüşler
Bilinmezken
Bilinir sırlar
Küplerden çanaklara
Tam yedi renk şarap
Akar coşkuyla

Gelin çözülür
Utanır
Sıkılır
Kınalar yakılır
Dualarla
Bir ince saz gelir odalara
Boşluklardan
Gökten yıldızlar iner
Topuz topuz
Dizilir mahçup kuşlar
Tellerin üstüne

Bir daha
Bir daha bağırır sığırtmaçlar
Yeter diye söylenir
Zümrüd-ü Anka
Bir destan yazılır
Kopuzun tellerinde
Aşık mahzunlaşır
Meltemler ısırır duyguları
Zakkum tarlalarında
Yağmur bayramlarından
Bulgurla yağ toplarken

Hüzün gelir sonra
Mazi gelir gider
Rakı kadehlerinde / yıl yıl / mevsim mevsim
Şekilsiz eğri büğrüdür çizgiler artık
Benzemezler hiç bir şeye
Hayaller tükenir
Düğünler biter
Gerçek gelir oturur
Gözlerinin pay-ı tahtına
Öyle yalın ve acımasızdır ki
Uyanırsın uykudan
Benim uykumdan
Kilometrelerce uzakta
Çizgileri bölemezsin
Böldüklerin birleşir
Çaresizlikten susarsın

Akma
Akma bre Savran ırmağı
Akıpta beni
Çaresizliğe sokma
Bi dur
Bi dinlen düşlerimde
Yaz düğünleri kadar
Kınalıdır hayellerim
Ve yaz gelinleri kadar
Ağlamaklıdır kaderim
Ekin boy versin
Başak koyversin kendini topraktan
Suyun
Gözlerimdeki suyla birleşip
Ay versin karanlığa
Güneş bizi hiç kıskanmasın bir daha
Ben güneşe vurgunum...