Sessiz çığlıklar atıyor bu gece sokaklar bomboş
Gözümde yalnızlığın hükmü sokak lambaları loş

Yürüyorum biraz ürkek biraz deli cesareti misali
Karşımda beni çağırır peri güzeli yarimin hayali

Koşar adımlarla yürümeye başlıyorum durmaksızın
İşte budur diyor seni bilinmeze sürükleyen hırsızın

O ki benden bir şey çalmadı diyorum içimdeki sese
O kadar kapılmışım adını haykırıyorum nefes nefese

Bir an duruyorum kayboluyor yar hayali birden bire
Rüya aleminde gibi hissediyorum kendimi biçare

Yine terk etmişti sözsüz şarkım melodisiz türküm
Bir daha gelmemesidir içimi ürperten hain korkum

Biliyorum bitmişti artık yazan kalem yazılan sözler
Artık beni benden almayacak narin yumuşak gözler

Tekil cümleler kurmaya başlıyorum şimdi yeniden
Artık mesul değilim bir başkasına kendi kendimden

Vedalara alışmışlığın verdiği arsızlığın etkisinde
Bir şiir daha yazıyorum bilinmezliğin hedefinde

Harun Ünal