2
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
914
Okunma
Ne şehrin gürültüsü, ne de insan sesi
Etrafımı sarmış karanlığın gölgesi
Seni andım gözlerim yıldızlara sarıldı
O gece yıldızlar sen gibi yanımdaydı
Bir yel esti hafiften sanki yıldızlar
Oynadı yerinden gökyüzünde kıpırtı var
Bir bulut arkasına saklandılar aniden
Sanki kayboldular gökyüzü göbeğinden
Aniden oldu herşey sanki o anda
Simsiyah bir örtü çekti bulutlar karanlığa
Yalnızlığım gidişiyle yıldızların tam oldu
İsmini bir kez daha andım bulutlar kayboldu
Hasretinle senin yıldızları tuttum sanki
Elimle dizdim karanlığa hepsini
Dokundum tek tek gökyüzünde tenine
Yazdım bin yıldızla ismini gökyüzüne.
Şiirin sahibi
Şiirin sahibi
Cevap Yaz