VEFALI DAĞLAR.

Dağlarımda mor sümbüller bitince.
Çıkarım dağlara, seyran eylerim.
Sıkılınca gönlüm, taş duvarlarda,
O özgür dağları mekân eylerim.

Elimde sazım var dilimde sözüm,
Özgürlük sınırsız, çıkar avazım.
Çimenler kâğıdım, çiçekler yazım.
Sevgimi onlarla yazarçizerim.

El uzatsam yıldızları tutarım,
Hallaç olur bulutları atarım,
Çiçeklerle renk renk taçlar yaparım,
Takarım başıma “kralım”, derim..

Ne kavga ne dövüş, nede zulüm var,
Süsler hayalimi sade nazlı yar.
Yaslan “yârim”, diye bedenine sar,
Vefalı dağlarla gönül eğlerim.

Dağlarımda sarı güller açınca,
Toplarım onları yâre yollarım.
Şelaleler kayalarda coşunca.
Serin sularında akar çağlarım.

Çoban kavalını dertli çalınca,
Gönlüm hüzün dolar kendi halince,
Gün dönünce, vakit akşam olunca.
Alırım sazımı geri dönerim.


Gevher Aladağ