KOĞUŞTA UYKUSUZ


Kendimi yaşamak istiyorum
Bütün bekleyişlerin sonunda ulaşmak,
Atmak bütün korkularını
Ve kokusunu ölümcül yalnızlıkların
Tüm yaşanacakların üzerinden,

Dokunmak bir yanağın sıcaklığına
Bir kadehin soğukluğunu hissetmek,
Umursamadan ne varsa bedenimde
Düşünmeden sahteliğini gerçekliğini günün
Rüzgarı hissederek
Duyarak dalgaların sesini
Yağmuru içerek,yüzüm göğe dönük
Utanmadan
Korkmadan
Boğulmadan
Yorulmak istiyorum..

Kaybettiğim
Beklediğim
Hayalini kurduğum ne varsa,
Usanmadan
İnançlarımla
Tüm gücümle
Yüreğim ellerimde
Hepsine dair
Parçalarcasına benliğimi
Savaşmak ama silahsız
Hepsini yaşamak istiyorum…

Ağlayabildiğim zamanları istiyorum yeniden,
Çıkarıp atarak bedenimden çürüyen yeşilliğimi
Boğazımda düğümlü çığlıkları haykırmak ,
Sığınabilmek sonu olmasa da bir aşka
Koşulsuz verebilmek kendimi
Tüm çıplaklığıyla ruhumun
Ölümü özleyebilmeyi istiyorum…

Bir yudum suyun hasretliği sonrasında
Kanarcasına içer gibi,
Hiç bırakmaması gibi bir çocuğun ilk oyuncağını,
İlk sarılışı gibi bir ananın,
İlk ‘baba’yı duyuşu gibi bir babanın,
İlk aşkı gibi bir delikanlının,
Hep bir ilk gibi
Görmek istiyorum doğuşunu güneşin…

Ölür gibi uğruna toprağın
Bir aşk için düşer gibi
Ölmek istiyorum…

Ötesini düşünmüyorum…

BARIŞ ŞENTÜRK