Varlığınla isimlenen mevsimleri bitirdim
Çektiğim acılarla birlikte kendimi de yitirdim

Şimdi yokluğunla yanan yüreğimi
Taşlarla dövüyorum...
Sensizliğimi kimseye söylemiyorum.
Sokaklar evim
Saki’ler yuvam sanıyorum...
Anıyorum seni her uykusuz kaldığım da
Demek ki ben hiç uyumuyorum...

İnanmıyorum hala olmayışına
Gözlerim o mahsun duruşunda kalmış
Gözlerim hala gittiğin yollara aşina...

Zamanın geçtiği, yalnızlığın seçtiği
Sözlerinin biçtiği, sarhoşların ezip
Ayyaşların içtiği bir adam olarak,
Bomboş yollarda
Her sabah yüzüme küfreden aynalara,
Aklımı daldırarak boş rüyalara
Bağırarak dünyalara,
Elimde iki nefes bi sigara...
Sadece bekliyorum...

Sensizliği senle,
Yalnızlığı kendimle,
Efkarı sigaranın son nefesi ile,
Dağıtıyorum...

Yokluğuna değil,
Yokluğuma alışıyorum...

Kayıp hatıralarda,
Suskun umutlarda
Seni….

Kuytu sokaklarda,
Aşağılandığım sarhoş parklarında
Kendimi
Arıyorum...

Şimdi adım sensizlikten sadece garip...

Bir yanda sen bir yanda izmarit,
Sanıyorum gönlüm izmarite muzdarip...
...izmarite muzdarip...

Serkan Dilmen