2
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
843
Okunma
Sensizliğin hasretiyle yandı biçare gönlüm.
Günlerce, haftalarca ve hata yıllarca.
Belki dönersin diye hep bir umutla bekledim.
Ama dönmedin, dönüp hasretini dindirmedin.
Uzun gecelerde seni düşündüm sabahlara kadar.
Günlerce yolunu gözledim bıkmadan, usanmadan.
Ve dönmedin arkana bile bakmadan gittiğin yoldan.
Beni bir başıma bıraktın yıktığın hayallerle.
Taşıyamıyorum artık sensizliğin yükünü omuzlarımda.
Ağır geliyor bana, gücüm yetmiyor buna.
Biliyorum hiçbir zaman da dönmeyeceksin geriye.
Ama ben seni hep sevecem sen çekip gitsen de bile.
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz