17 Ağustos 1999 saatler üçü beş geçe
Bütün sevdiklerini kaybedenlerin
Ansızın gelen felaketin adı şimdi
Yüreklerine kazıdığı bir tarih


Gecenin karanlığında habersizce gelip
Yuvaları yıkıp yıkan enkaza çeviren
Gecenin adı şimdi
Sıcacık yatağında ölümle tanışan


Sevdiklerin cansız yatan bedenlerini bulan
O gecenin adı 17 Ağustos 1999 şimdi
Habersizce gelip hayellerini umutları yarınları
Çalıp giden o gecenin adı 17 ağustos 1999 şimdi


Genin karanlığında bir yıldız ışığını aratan gece
Gündüzün güneşi gecenin karanlığını aratır oldu
Gözle görülen yürekte yaşanan enkazların
Altından duyulan feryatlar gündüzü


Zifiri karanlığa cevirdi nice analar babalar
Sevdiklerini elleriyle toprağa verdiler
Geride kalanlar ise sevdikleriyle
Birlikte gömdüler kalplerini


Bedenleri ise ebedi bir enkaza döndü
Sevdiklerine kavuşacağı güne dek
Bugün on yıl oldu acımasızca gelen
Umutları yarınları yıkıp yıkan


Sevenleri sevdiklerinden ayıran
On yıl önce yaşayıp bu büyük acıyı
Bugünde aynı acıyla uyandıran güne
Sevdiklerimizin mezarları başında


Onlarla buluştuk bir buket çiçekle
Dualarla kucaklaştık çiçeklerle süsledik
Mezarlarını kuvuşacağımız güne dek
Söz verdik kalplerimizde ve dualarımızda
Onları hep yaşatacağımıza














i