Unuttum sandım zamanla seni,
Unutamadığımı bilemedim yada bilmek istemedim,
Yalnız kaldığım sessiz ve yıldızlı gecelerde sensiz,
Duyduğum herhangi bir aşk şarkısında,
Gözlerim doluyordu unuttum seni desem de...

Yeni doğan güne başlarken hergün,
Yürüdüğüm sokaklara bakarken penceremden
Geri gelmeyeceğini bile bile,
Sensizliğe alıştım desemde alışamamışım,

Ben gülmeyi sevmeyi sende öğrendim,
Tıpkı acıyı , ağlamayı ve yalnızlığı öğrendiğim gibi.
Meğer ben kendimi bile kandırmışım
Unuttum seni desemde,

Yüreğimde bana acı veren bir şey vardı
Ne olduğunu anlayamadığım
Ya da anlamak istemediğim.
Ve bir gün atmaya unuttuğum resmini gördüm,
Unuttuğum sandığım yüzünü görüyordum ilk kez.
O an öyle bir acı doğduk ki içimde , baktığımda resmine,
Gözlerimden engel olamadığım yaşlar dökülüyordu,
Ellerim titriyordu ve resmini bıraktım
Seni sevmeyi bıraktığımı sandığım gibi , resmini bıraktım sandım...

Ben seni unuttuğumu sanıyordum,
Unutmuşum belki ama seni değil,
Seni unutmayı unutmuşum,
Seni sevmeyi unutamadığım gibi.........?





GÜLTEN KONCA
Temmuz 2009