...-Yazık sana ey kalbim...
Dipsiz bi kuyuya atılmış gibisin şimdilerde.
Sana senden başka yardım edecek
Sesini duyacak kimse yok.
Kimsesizsin,evsizsin,barksızsın.
Sokakta yaşayan bir dilenci misali,
Güçsüz kuvvetsizsin...
Üşüdüğünde üstünü örtecek kimse yok.
Hastalandığında bir çorba yapacak el yok.
Korkunç rüyalar gördüğünde,
Koynuna girip,sımsıkı sarılacağın
Belki ağlayacağın bir kucak yok.
Yapayalnızsın şu koca şehirde...
Sevmişsin ey kalbim,Sen sevmişsin ey kalbim.
Hangi sevda masalı mutlu sonla bitmişki
Sorarım sana ey kalbim.
Susma ey kalbim,
Ne olur birşeyler söyle.
Mutsuz sonla biter her sevda masalın...
Sevenin olsa idi,
Böyle sabah nöbetleri tutarmıydın hiç.
Ne acıdır ey kalbim halin...
O masalda hiç sevilmediğin ne acı.
Mutluluk oyunu oynayıp,
Yalan hayallere umut bağlaman ne acı.
Bile bile ladestir bu seninkisi.
Acının üstüne üstüne gitmek,
Acılarına göz yumman,göğüs germen...
Neden ey kalbim? neden???
Sen yinede yılma kalbim,korkma.
İnancın olduğu sürece mutlaka ama mutlaka,
Er yada geç,
Mutluluğa açılan bir kapı bulunur.
Nice mutlu senelere kalbim.