Davranın yolculuk var tevbe’ye gidiyoruz
İnsanı insan eden manayı istiyoruz

Bize engel dağ tepe her ne ise aşarız
Çünkü kaç ömür oldu bu hasretle yaşarız

Zift karası gecede yolu aydınlatan nur
Vermekte kalbe ferah bize vermekte huzur

Bak göründü kalplere kendisi gibi anda
O an ki üç ayların evlası Ramazanda

Nihayet giriyoruz şehre giren kapıdan
Ne kadar övsek azdır mahfuzdur abartıdan

Günahtan neş’et eden cehennemden bizleri
Hıfzeden kubbesi var gölgeliyor heryeri

Büyülüyor adeta musikisi bizleri
Siliyor kalbimizden elemden tüm izleri

Elmas ve yakutlardan kubbeler yükseltilmiş
Gümüşten kadehlerde badeler bekletilmiş

Bir şevkle yetişenler bin aşkla dönsün diye
Kalp gözü görenlere ebedi bir hediye

Ebedi bir niyettir bizimkisi akşamdan
Huzura ermek için kurtulmak gayrı gamdan

Gönül misafirliğe razı değil Ey Şehir
Senden firak olursa ballar olur hep zehir

Ey bu Şehrin sahibi sensin Afuv Padişah
Senden hiçbirşey gizli kalamaz Sensin Agah

Bizi ayırma gayrı sözümüzü sabit kıl
Gayrı kalp temizlensin nurlansın gayrı akıl

Hep kalmak istiyoruz biz bu şehirde kalmak
Ebedi bir şekilde ezeli zevke dalmak

2008/ Bismil

NOT: Bu şiirin her hakkı mahfuzdur..!