8
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
918
Okunma
Küçüktü
Küçücük
Yılgın yüreklerin ve tabuların yükünü omuzladığında
Çember çevirmesi gerekirken sokakta
Öyle güçlüydü ki
Çelimsiz bacaklarının üstünde
Gün kararınca sessiz sessiz ağlasada yatağında
Gülemezdi şen kahkahalarla çocuklar gibi
Çapkınlık nedir bilemezdi
Farkına bile varamadı büyürken kendi kendinin
Hayatın rotası sorulmadan çizilmişti önceden
Kurşun ağırlığında sırtında yükü
Gür
Güp gür kalabalıklarda yapayalnız
O
Oğul du
Hayat gibi
Hayata karışıp giderken
Babasından kalan mirasla
Halen yapayalnız..
26 Ocak 2007
Zekiye Koç