Dönüyorum gurbet elden sılaya
Acı haber aldım yandı özlerim
Ayrılık düşürür kulu belaya
Düşündüm soyumu doldu gözlerim

Saatler geçmiyor yollar bitmiyor
Hayalin gözümden asla gitmiyor
Nasihatler bana fayda etmiyor
Ah dedikçe yakar beni sözlerim

Kavuşsaydım senin soğuk yüzüne
Hasret kaldım yavrum diyen sözüne
Babam ’Karanlık mı çöktü gözüne’
Ayrılıktan soldu benim yüzlerim

Görürüm diyerek düşlere daldım
Yanına varmayan bir ben mi kaldım
İşte geliyorum haberler saldım
Şu bitmeyen yolda seni izlerim

Sarmışlar kefene yüzünü açtım
Yaşlarım döküldü her yana saçtım
Yıkıldım oraya kendimden geçtim
Tutmaz oldu elim kolum dizlerim

Yıkıldı evimin koca direği
Dayanır mı kulun buna yüreği
Verdiler elime kazma küreği
Yerin rahat olsun işte düzlerim

Rabbim sabır versin yaslı kuluna
Cennette evladın girsin koluna
Nasıl gideceğim gurbet yoluna
Tükendi elimde kalan kozlarım

Gurbetin kahrını çekenler bilir
Gözünden yaşları dökenler bilir
Babasız boynunu bükenler bilir
Gayrı yüreğimden sönmez közlerim

Zeki tombul yana yana dönüyor
Işık gibi yanıp yanıp sönüyor
Babasız yaz günü nasıl donuyor
Kara kışa döndü artık yazlarım

( Yurtdışından gelen bir dostun acısını paylaştığım bir şiirdir)

Zeki Tombul