8
Yorum
0
Beğeni
5,0
Puan
1999
Okunma

ben yorgunum, ben bitmiş,
sözüm ona, hayat neymiş?
ne yaşadığmı anladım, ne yaşananları.
bazen hırçın sel suları gibiydi,
bazen bir nehir ağzı
denize boşaldığı yerde
taşıdıklarına razı....
bazen dingin bir deniz,
bazen sakin ve suskun bir koy.
sığınak oldum bazan,
bazen istemedim kimseyi sularımda.
mevsimler gibi yaşadım ömrümü
en çok da kışı hissettim.
Yeni baharlar düşledim son olmayan
ilk yeşerişte tabiat anadan.
bana yine hep güzler düştü
elbet ilerleyen yol kıştı...
sitem değil, bu bir serzeniş.
eksiklere olan bir özleniş..
en çokda sevgisiz geçen bu ömürde
ümit edip,aşkta bekleyiş..
İNCİ*
27/07/2009
ANKARA
5.0
100% (5)