Adım Gülay,
Türkiyeliyim
Geceleri saymazsanız otuz üç yaşındayım
Koç burcundanım.
Burçların engüzeli,
En önde gezerim.
Her zaman önderim.
On bir Nisan’da doğmuşum.
İki tane bir hayatımda
Bu ne demek bilir misiniz?
Birincinin birincisiyim
Megaloman olduğumu bilirim
Ama tatlı kimseyi kırmayan
Dünyanın ayağına çelme,
Göbeğine çember geçirmişim.
Bu yuvarlağın etrafında dönüyorum.
İlkbaharda doğdum.
Ömrüm hep ilkbahar kaldı.
Şimdi sonbaharımda
Olsam da,
İlkbaharın neşesi var içimde.
Bir dünya hastalık
Geçirdim ömrümde
Hastaneler evim,
Doktorlar ailem oldu.
Hemşireler yoldaşım.
Gene de yılmadım,
Günleri saymadım,
Hastane köşelerinde,
Babam ben doğunca,
Gül Ay demiş bana.
Gül yüzümden gülmeyi,
Ay çehremden ışığı,
Eksik etmedim.
Dedim ya KOÇ Burcuyum diye
Çok da inatçıyım.
Zararı yok,
Bazen işe de yarıyor,
Her işin zorunu inatla yeniyorum.
İnsanları severim,
Fakir zengin aramam,
Beyaz siyah bilmem.
Dünyayı kucaklamak,
Gelir içimden.
beni seveni de,
Sevmeyeni de severim.
Hayvanlar, insanlar
Çocuklar, ihtiyarlar
Zarar gördükçe
Kalbimin ucu sızlar.
Yardım edebildiğime eder,
Edemediğime,
Sızlayan kalbimin ateşiyle,
Kan dökercesine ağlarım.
İki ayakkabım üç,
İki elbisem dört olmaz.
Paylaşmayı
Ölesiye severim.
Dedim ya Koç burcuyum diye;
Neşeli olmayı,
İsmime göre yaşamayı,
Birincinin birincisi deyip,
Kendimi avutmaya bayılırım.
Tabiatı severim,
Her ağacı kendi dilinden sevmeyi,
Dutu, eriği, elmayı, armudu
Okşayıp,
Zeytinin nakışlı oyasına
Gönül koyarım.
Bahçemde,
Çiçeklerin binbir rengi,
Güllerin ahenginde,
Açılan renkleri,
Cıvıl cıvıl kuşların arasında,
Oturup çay yapıp,
Kitap okuyup,
Şiirler yazmaya bayılırım.
Dedim ya Koç Burcuyum diye;
Sevdim mi tam severim.
Sevda yüreğimin nakışı,
İşlemişim onu bir kere.
Gel yüreğim, gör yüreğim
Sevda pazarında değil,
Gönül çarşısında gezin.
Dostlarla, ahbaplarla
Dili tatlı, sohbeti sonsuz.
Neşeyle sevdalı,
Şarkılarla, türkülerle.

Gülay BİRKL
Çığlığın Adımları şiir kitabı - s,86/88