ve düş kurar uyuyan ela gözlü dilber
ve kırılgandır her daim,incecik kirpiklere dökülür yaşlar..

şimdi parlak,beyhude yağıyor yağmurlar
hırkasını üzerine çekmiş,bir yaşlı,bir genç
elinden alındı diye oyuncağı,mavi gözleri ıslanmış yağmur tanelerinden
bir çocuk,bir masumiyet

ve dalları kırılmıştır ağacın
kökünü budayamaz hayat
ve gitmişsindir artık,vakit seyir vakti
elimde kalmadı hiç ayrılık şiiri

semâda bulut oldum,rüyalarına gölge
biliyor musun herkes >sen< oldu şimdi bana
başka hayatların başrol oyunculuğunu bıraktım bir kenarda
ve her kötü karakter,yüzün oldu bir anda

sözün dilin oldum,herkese lâl
ebedi sür-mekanlar,hiç demedin yanımda kal
külümden bir ateş,yanmadı toprağımdan bir dal
ve sen gülümseyen çocuk,ince yüzüne yakışmadı hiç bu hâl

ecdâdını bir kilimin üzerine sermişsin belli
divit ucuna biriktirmişsin kahraman namelerini
tesadüfen gelip konmuş değilsin,yüreğinin akış nakli sen-li , ben-li
ellerimde titreyişinin türlü sebepleri vardı,anlıyorum yeni yeni

ve muhabbetten tez ayrıldı uyuyan ela gözlü dilber
epeyce olmuştu gün başlayışı,selam sabahsız aldılar,götürdüler..





(hiç müteessir değil zaman
dirilmek bir kenarda,imanından başka her şey yalan)