...
kalbimin yıllardır kanayan derin yarası
yalnızlığa gömülü ruhumun hazin yası
duygularımın bir volkan gibi patlaması
soğuk bakışlarıyla acımı ikiye katlaması
acıdan acıya atlarken aşktan aşka atlaması için

ruhuma ateşten karlar yağdıran vedam
bir damla su iken bir lav seli olan sevdam
ayrılığıyla çığlıklar atarak çoşan kasırgam
sevilmediğim için yüreğimle olan bu kavgam
nereye gidersem ardımdan oraya koşan bu gam için

altında aşk acısıyla uzandığım yorganım
gün batarken acıya bulandığım o zor anım
’gel!’ diyeceğim anda bana el olan cananım
karşı karşıya gelince buhar olup uçan canım
ve sıvı bir ateş olup damarlarımda akan kanım için

mutsuzluğu umutsuzluğu sevdayı ve tasayı bilmediğim
o mutluluk dolu çocukluk günlerimi aramasın artık yüreğim
parıldayıversin artık bu iri sönük ölüme dönük ıslak gözlerim
küllensin artık hala alevler saçan yüreğimdeki sevda közlerim
VE SON BULSUN ARTIK BU SON BULMAYAN HÜZÜN DOLU MISRALARIM