3
Yorum
1
Beğeni
0,0
Puan
1223
Okunma
Her akşam sabaha kadar,
Issız penceremde seni beklerim.
Tan ağartısıyla gelirim kendime.
Ancak o zaman anlarım gelmediğini.
Yarın muhakkak gelir diye,
Teselli ederim kendimi.
Bir,iki,üç,çok oldu böyle,
Yorgun bitkin ümitle bekleyişim.
Karın,güneşin altında erimesi misali,
Gelmeyişinle eridiğimden zevk alıyorsun.
Bu akşam ıssız penceremde yine bekleyeceğim,
İster gel,ister gelme,bu son bekleyişim...
Şiirin sahibi
Şiirin sahibi
Şiirin sahibi
Cevap Yaz