Damat adı Bahtiyar.
Evi var,tarlası var.
Bağı var,bahçesi var.
Kenarda akçesi var.
Yalnız malı neylesin?
Kendine avrat arar.

Dünürcü ler yamandı.
Bütün kızlar tarandı.
Köylerdeki kızların.
En güzeli arandı.

Bir kızı beğendiler.
Allah’ın emri ile,
Peygamberin kavli ile,
Kızı babadan istediler.

Başlık parası,at,silah.
Beşibirlik ler,bilezikler,
Verildi tüm istenenler.

Ne kız damadı gördü.
Ne damat kızı gördü.
Onlara göre bu iş oldu.

Köye atlarla geldiler.
Gelini alıp gittiler.

Çok ağlayacak ne var?
Arada yedi köy var.

Damat köyüne varıldı.
Kurbanlar yere serildi.
Davul zurnalar çalındı.
Dostları oyun oynadı.

Pilavlar pişti,etler kaynadı.
Yiyenler tadına doyamadı.

Gün bitti,gece oldu.
Gelenler gider oldu.
Evde sadece gelinle,
Bastonuna dayanan,
Ak sakallı dede kaldı.

Gelin çok heyecanlıydı.
Damadı merak ediyordu.

Güzel mi,çirkin miydi?
Zayıf mı,şişman mıydı?
Uzun mu,kısa mıydı?

Ne gelen ne giden vardı.
Gelin daha dayanamadı.
Dedeye adeta yalvardı.
Mani ile damadı ısmarladı.

Dede sen ne dede sen?
Evin yohmi gide sen?
Gövübeyi yoh mudur?
Gidip de yolliya san.

Dede biraz doğruldu.
Bir mani de o buldu.

Dede senin canundur.
Sen dedenin canısan.
Çıkart beyaz gömleği,
Gir dedenin koynuna.
Kınalı parmakların,
Sar dedenin boynuna.

Gelin yerinden fırladı.
Aklı başından oynadı.
Dedenin bastonunu aldı.

Yedi kapandan aştığım,
Yedi kardaştan geçtiğim.
Gövü beyi sen misin?
Sakalına sı.tığım.

Feryat mahalleyi sardı.
Gelinin elinden damadı,
Bütün mahalle zor aldı...