Her bahar
Erken açar kirazın
Yanı başında
Sincapların saklandığı ceviz ağacın

Suyunu kana kana içtiğim
Üşenmeden bakır ibrikle
Akşam sofrasına taşıdığım pınar

Bahçe dönüşü soluklandığımız
Uysal - telaşsız derecik
Bir türküyle uyanır:
“Ordu’nun Dere’leri”

Ne güzel bulursun yolunu
Boyundan büyük zevkin
Kuşburnu- böğürtlen bir yanında
Nöbetçi kavaklar
Bahçe tarafında

Karadeniz’e ulaşamazsın
Irmak olur menzilin
Akarsın Elekçi’ye

Cemreye kanmazlar
Geç olur karpuz kabuğu düşünce
“Kurt postunu kurutunca”
Kurar çadırı duldaya
Elekçiler

Sepet, elek, maşa
Harman, çapa
“Ne iş olsa yaparız a be”
Çalmak-çırpmak?
“Tövbe vallah, haşa”

…Yolum düşüyor da memlekete
Balığı tükenmiş
Suyu da
Renkleri sorarsan
Bizimkilerle, gurbetçilerden kalan
Piknik zibilleri

Pınar dersen
Üç beş kurbağa
Bir de porsuk
Çamur-balçık.

Fazilet Ünsal ELİAÇIK

Ortanca/Nisan 2009